चांदणी हि रात्र

शब्द शब्दांचीये खेळी

 शब्द शब्दांचीये खेळी 
भाव भावनांची मांदियाळी 
शब्द अस्त्राचा हा मारा 
भावनांचा कोंडमारा 
उर दाटुनिया येइ
डोळा पाऊस वणवा ।।
        जीवा घालमेल फार 
        सर्व आप्तस्वकीय 
         जाऊ कोणा तुजविण शरण 
        आसरा एक तुझेच चरण ।।
                 …… गौरी

नाती

वेळ बदलते

माणसं बदलतात,

ह्या बदलात नाती पण वेग-वेगळी वळणं घेतात।।

काही  नाती मोठ्या रस्त्याला जाऊन मिळतात, आणि विस्तृत होतात।

काही पायवाटे सारखी लुप्त होतात

…. गौरी

इन्तजार

बैठे थे दिये जला कर उनकी राह मै
कभी तो वो आयेंगे तो अंधेरा न रहे

दिये जल रहे थे आंखो के पानी के सांथ
राह तक रहे थे उम्मिदो के चीरागो के साथ

वो आये तो जरूर मगर
छुट गया सांसो का साथ ।।
…ग़ौरि

आठवण

 

आठवण मनाला भुतकाळात

घेऊन जाणारी

           आठवण डोळ्यात पाणी असताना

            हसवून जाणारी

आठवण दुःखातही

सुखाची याद देणारी

             आठवण तु नसताना

              तु असल्याचा भास देणारी

आठवण माझ्या अन तुझ्या

नात्यातली ओढ वाढवणारी

                आठवण मनाला भिडणारी

                आणि काळजात घर करणारी

आठवण कधी-कधी येऊ नये तरीही

येणारी अन् काळीज कुरतडणारी

...... गौरी

देवा इठ्ठला

देवा इठ्ठला दे दरसन एकवार

देवा इठ्ठला घे कुसीत एकवार

 

देवा इठ्ठला हो ह्या लेकराची माय

एकवार फिरीव त्यो मायेचा हात

 

तुझ्या नावाच र याड

बघ लागलं कस

तुझ्या इन नाही

काही दिसत दुसरं

 

तूच माय बाप  माझा

तूच माझा देव

तूच माझं घरदार

तूच माझी ठेव

 

देवा इठ्ठला नको डावलू मला र

जीव आला कंठात दे  दरसन एकवार

 

गौरी ..

वारी

नाम विठ्ठलाचे घेतो पायी वारी मी चालतो 

वसा वारी चा घेतला जीवाचा जिवलग भेटावा 

काय भक्ती चा हा महिमा 

सारा गाव विठ्ठलमय झाला 

नाही इथे भेदा भेद 

नाही कुणी उच्च निच्च 

सारा आसमंत विठ्ठल 

मी विठ्ठल तू विठ्ठल 

गौरी