लागला नाद तुझ्या बासरी चा

 

लागला नाद तुझ्या बासरी चा रे कान्हा 

लागला नाद तुझ्या बासरी चा 

मधुर मंजुळ हळुवार अलगद 

स्वर हे पाव्याचे झुरवी चराचर 

जाहले वेडे हे जग सारे    रे कान्हा 

जाहले वेडे हे जग 

कृष्ण सावळा , गोरी राधा 

रास रंगला यमुना तीरा 

तशी मी रंगले ह्या पाव्यात  रे कान्हा 

तशी मी दंगले ह्या पाव्यात 

नंदा चा नंदन वाजवी मुरली 

दंग होती साऱ्या ह्या गवळणी 

काढी हा खोड्या फार     रे कान्हा 

काढी हा .... आई ग .... 

खोडकर अवखळ यशोदेचा नंदन 

बोलती गोपिका करती रुदन 

लावती जीव हि त्याला    रे कान्हा 

तरी हि लावती जीव तुला 

लागला नाद तुझ्या बासरी चा रे कान्हा 

लागला नाद तुझ्या बासरी चा रे कान्हा

गौरी 

मन

आज मन  शांत आहे 

उगाच च इकडे तिकडे धावणं , सैरभैर होणं 

सोडून दिलय त्याने 

आता ती अगतिकता, तो ताण  नाही जाणवत , किंबहुना मन त्याला थाराच देत नाही 

मार्ग काढण्या कडे त्याचा कल जरा जास्त जातो 

 गोष्टी धरून ठेवण्या पेक्षा सोडून दिल्या जातात 

मी ,माझं ,मला, कोण, कधी, केव्हा ह्या पेक्षा कस करता येईल हा प्रश्न पडतो , तो सोडवण्यात ते जास्त रमतं , हो आणि  प्रत्येक प्रश्नाला उत्तर दिलंच पाहिजे असं काही नसत हे आता पटलंय त्याला 

चीड चीड , संताप , राग राग ह्या पासून थोडी अलिप्तता मिळालीये 

आणि ह्या मुळेच का कि नवीन काही तरी शिकण्याची एक उम्मेद आली आहे 

रोज नवीन काय बघायला , वाचायला मिळेल ह्याचा शोध सुरु झालाय 

एका नवीन आभाळात आल्या सारखं होतय , जेथे दिशा इतक्या विस्तृत आहे कि अजून पुढे ,अजून पुढे आणि परत अजून पुढे सरकतात 

क्षितिजाची किनार पुढे पुढे च सरकते जेवढं आपण पुढे जाऊ तेवढी ती अजून पुढे जाते आणि विस्तृत होते 

मला आवडायला लागलय  इथल उडणं , भरारी घेणं, उंच उंच गिरकी घेत झेपावण 

देव

 देव शेणमातीचा 

देव सोन्या चांदीचा 

देव पाषाणाचा 

देव तांब्या पितळेचा 

जसा ज्याचा भाव तसा  देवाचा असे ठाव 

ज्याची जशी भक्ती तशी मिळे देवाची प्रचिती 

शोधासी देवा आसमंतात 

तोच वसे फक्त तुझ्यात 

देव निर्गुण निराकार 

आदी अंत पूर्ण साकार 

देव निर्विकार व्यापक 

दृश्य अदृश्य निर्विकल्प 

देव सर्व व्यापक 

देव अनेकांत एक 

देव सगळ्याहून थोर 

स्थूल सूक्ष्म परमात्मा परमेश्वर 

संकटे हि अमाप 

तारणहार तो एक 

असमाधान हा रोग 

नाम तुझे हे त्यावरील औषध 

तळमळ वाढे जीवाची 

आस फक्त तुझ्या दर्शनाची 

ओढ वाढू दे तुझी 

गोडी वाढू दे नामाची 

 

गौरी 

इंतजार

 नाम तेरा हि है होटोपे 

एक आरजू है तुम्हे मिलने कि 

छोड दिया है घरदार सारा 

एक आस है तुम्हे पाने कि 

मिलोगे तुम हमे  जरूर 

जानता है दिल ए नादान 

गवरा नाही होगा मिलकर बिछडना 

ये इम्तिहान है मेरे इंतजार का  

गौरी 

Quote

 शब्दांना बहुतेक शाप मिळालाय वाटत 

खूप सुख आणि खूप दुःख ह्यापासून वंचित रहाण्याचा 

   ... गौरी 

जुन्या वहीच शेवटचं पान

आज हि जर जुन्या वह्या सापडल्या ना कि पाहिलं पान न बघता सगळ्यात शेवटचं पान शोधते

किती तरी आठवणी त्या शेवटच्या पानाने अगदी जश्याच्या तश्या जपून ठेवलेल्या असतात न...

एखादी अशीच चार ओळींची छोटीशी सुचलेली कविता , मधेच एखादा कॅन्टीन चा हिशोब, कोणाचा तरी फोन नंबर , कुठला तरी address , कोणाचा तरी Mail ID , एखादी मेहंदी design किंवा रांगोळी design , चालू तासात फुली शून्याचा game , स्वतःच्या स्वाक्षरी चे वेगवेगळे प्रकार , किंवा अगदी चालू lectures  मध्ये जर काही सांगायचं असेल मैत्रिणीला तर ते पेन्सिलने लिहिले आणि बरच काही ... घेऊन जात थोडावेळा  करता का होईना त्या काळात.

 

महाराष्ट्र माझा

 कोकणचा अथांग समुद्र, सह्याद्रीच्या डोंगराची किनार 

हिरवी सुंदर घनदाट जंगले , वन्यजीवसृष्टी अपार ,

माझ्या महाराष्ट्राच्या मातीने घडवले विविध कलाकार 

महिमा काय वर्णु मी , जन्मली इथेच सतार ।।

निसर्ग जसा सुंदर , इतिहास तितकाच रंजक 

शिवाजी महाराज आमचे हिंदवी स्वराज्य संस्थापक 

अनेक मावळ्यांनी केले रक्ताचे शिंपण 

महाराष्ट्र हे नाव झाले जगात अजरामर ।।

ज्ञानोबा तुकोबा ने धडा मानवतेचा शिकिवला 

संतांच्या ह्या वाटेवर महाराष्ट्र माझा चालला 

पंढरपूरच्या विठोबाला पायी वारीचा इतिहास 

 इथल्या मातीलाच आहे कष्टाचा सुवास ।।

पोवाडे , लावणी , भुरळ घालणारी कोळीगीत 

वारली कला , कोल्हापुरी चपला प्रसिद्ध इथली नाट्यगीत 

लेखक इथले देशपांडे , कुसुमाग्रज , बालकवी , शिवाजी सावंत 

माडगूळकर , शिरवाडकर , बहिणाबाई चौधरी, दुर्गा भागवत :।।

पुरणपोळी , थालीपीठ ,चकली अन चिवडा 

वडापाव, मिसळ , रस्सा मिळतो तांबडा - पांढरा 

खमंग ज्वारीची भाकरी आणि झणझणीत वांग्याचं भरीत 

हे सर्व माझ्या महाराष्ट्राच्या खाद्यसंस्कृतीत

गौरी एकबोटे...