पहिला पगार… ❤️
आजच्या काळात महिन्याच्या पगाराची तारीख म्हणजे EMI, bills, घरखर्च आणि जबाबदाऱ्यांची आठवण करून देणारा दिवस असतो.
पण पहिला पगार तसा नसतो…
पहिला पगार म्हणजे एक वेगळीच भावना असते.
आपल्या कष्टाची पहिली कमाई हातात आलेली असते.
रक्कम किती आहे यापेक्षा,
“ही माझ्या कष्टाची कमाई आहे.”
ही भावना मनात असते.
तो पगार हातात घेताना नकळत आई-बाबांचा चेहरा आठवतो…
आणि मनात कुठेतरी एक छोटासा विचार येतो—
“आता मीही काहीतरी करू शकते…” ❤️
पण माझा पहिला पगार म्हणजे नेमका कोणता?
याची एक छोटीशी, पण माझ्यासाठी खूप खास गोष्ट आहे.
माझी पहिली कमाई – १०० रुपये!
१० वीची परीक्षा झाल्यानंतरची गोष्ट.
त्या सुट्टीत मी एका कॉम्प्युटर क्लासमध्ये Instructor म्हणून दोन महिने काम केलं. खरं सांगायचं तर तिथे मी शिकतही होते आणि शिकवतही होते.
त्यांनी माझी संपूर्ण क्लासची फी माफ केली होती.
दोन महिने काम केल्यानंतर त्यांनी मला १०० रुपये पगार दिला.
आजच्या काळात १०० रुपये ही फार मोठी रक्कम नाही.
पण तेव्हा?
ते १०० रुपये म्हणजे माझ्यासाठी खूप भारी होते!
कारण ते फक्त १०० रुपये नव्हते.
ती माझ्या कष्टाची पहिली कमाई होती.
मला अजूनही आठवतं…
पैसे हातात मिळाल्यावर मी ते सगळ्यात आधी आईला जाऊन दिले.
पण माझ्यासाठी त्या दिवशी मी पहिल्यांदा स्वतःच्या पायावर उभी राहिल्यासारखं वाटलं होतं.
“मी कमावले!”
या दोन शब्दांचीच तेव्हा किती मोठी किंमत होती!
मग आली पहिली Official Salary…
यानंतर शिक्षण पूर्ण झालं.
MBA झाल्यावर पुण्यात नोकरी शोधण्यासाठी माझे खूप प्रयत्न सुरू होते.
दोन-चार महिने नोकरीचा शोध घेतला.
त्या काळात अनेक वेगवेगळे अनुभव आले.
काही गमतीदार, काही निराश करणारे, तर काही आयुष्यभर लक्षात राहणारे.
त्याबद्दल कधीतरी नंतर सविस्तर लिहीन.
पण माझी पहिली official job मिळाली ती धुळ्यातील Sinic Electronics मध्ये.
नवीन नोकरी…
नवं ऑफिस…
नवी माणसं…
आणि अर्थातच नवीन जबाबदारी!
पहिला महिना त्यांनी माझ्याकडून वेगवेगळ्या entries करून घेतल्या.
काम शिकत होते.
ऑफिस समजून घेत होते.
आणि मनाच्या एका कोपऱ्यात मात्र एकच उत्सुकता होती—
“पहिला पगार कधी मिळणार?”
आणि मग तो दिवस आला.
Salary Slip हातात आली…
एक महिना पूर्ण झाला.
आणि पहिल्यांदा माझ्या हातात आली—
Salary Slip!
अहाहा!
त्या क्षणी मी तर अक्षरशः ढगात होते! ☁️❤️
आज salary slip म्हणजे कदाचित एक साधा कागद वाटतो.
पण पहिल्या salary slip ची गोष्टच वेगळी असते.
त्यावर आपलं नाव असतं.
आपल्या कामाची किंमत असते.
आणि सगळ्यात महत्त्वाचं म्हणजे—
आपल्या मेहनतीची पहिली अधिकृत पावती असते.
त्या दिवशी पगार मिळाल्याचा आनंद काही औरच होता.
आणि मग झाला तो अविस्मरणीय अपघात!
तेव्हा Sinic Electronics कंपनी धुळ्यात MIDC जवळ highway वर होती.
मी ऑफिसला बाबांची two-wheeler घेऊन जायचे.
त्या दिवशी हातात पहिला पगार होता.
मनात आनंद होता.
डोक्यात विचारांची गर्दी होती—
“आज आईला पैसे द्यायचे…”
“काय घेऊ?”
“घरी गेल्यावर सगळ्यांना सांगायचं…”
आणि कदाचित या सगळ्या विचारांमध्ये माझं लक्ष रस्त्यावर थोडं कमी होतं.
आणि अचानक…
समोरून आलेलं डुक्कर मला दिसलंच नाही! 😄
आणि मग…
धडाम!
मी आणि ते डुक्कर दोघेही धडकलो.
त्या क्षणी खरं सांगायचं तर मला स्वतःपेक्षा आधी गाडीची काळजी वाटली.
कारण मनात पहिला विचार आला—
“हे देवा! गाडीला काही झालं तर?”
घरी गेल्यावर बाबा-आई ओरडणार…
आणि जर गाडी खराब झाली तर?
पहिला पगार सगळा गाडी दुरुस्त करण्यातच जाईल! 😂
नशीब चांगलं होतं.
गाडीला काही झालं नव्हतं.
मीही कसंबसं स्वतःला सावरलं.
गाडी उचलली.
आणि निघाले.
ते डुक्कर मात्र माझ्यापेक्षा शहाणं होतं बहुतेक…
ते तर केव्हाच ओरडत पळून गेलं होतं! 😄
आज विचार केला की त्या प्रसंगावर हसू येतं.
पण त्या दिवशी?
पगार मिळाल्याची खुशी इतकी मोठी होती की मला काही लागलंच नाही असंच वाटत होतं!
घरी गेल्यावर…
गाडीचा किस्सा मनात ठेवून मी घरी पोहोचले.
आणि नेहमीप्रमाणे सगळ्यात आधी—
“आई…”
आईसमोर गेले.
हातातले पैसे तिच्या हातावर ठेवले.
पूर्वीचे ते १०० रुपये असोत किंवा पहिल्या official salary चे पैसे…
पहिली कमाई आईच्या हातात देण्याचा आनंद काही वेगळाच होता.
पैशांची किंमत तेव्हा किती होती हे आज आठवतही नाही.
पण त्या क्षणाची किंमत?
ती आजही मनात तशीच आहे.
पहिला पगार म्हणजे फक्त पैसे नसतात…
आज आपण पगार मिळाल्यावर कितीतरी गोष्टींचा विचार करतो.
घरखर्च.
EMI.
Bills.
Savings.
Investments.
जबाबदाऱ्या.
पण पहिला पगार?
तो या सगळ्यांच्या आधीचा असतो.
तो म्हणजे स्वतःवरचा पहिला विश्वास.
“मी काहीतरी करू शकते.”
“मी स्वतः कमवू शकते.”
“माझ्या मेहनतीला किंमत आहे.”
आणि कदाचित म्हणूनच पहिला पगार आयुष्यभर लक्षात राहतो.
रक्कम विसरली जाऊ शकते.
कुठे खर्च केली तेही आठवणार नाही.
पण…
तो पहिला पगार हातात घेतल्याची भावना कधीच विसरता येत नाही.
आजपर्यंत कुणालाच सांगितलं नव्हतं…
आणि हो…
तो डुक्कर वाला किस्सा?
आजपर्यंत हे कुणालाच सांगितलं नव्हतं. 😄
पण Mazi Onjal लिहिताना वाटलं…
काही आठवणी फक्त मनात ठेवण्यासाठी नसतात.
त्या कधीतरी शब्दांत उतरवाव्याही लागतात.
कारण वर्षानुवर्षे पुढे जाताना आपल्याला कधीतरी मागे वळून पाहावंसं वाटतं.
आणि मग जाणवतं—
आपण आज जे काही आहोत, त्यामागे अशाच कितीतरी छोट्या छोट्या आठवणी आहेत.
काही १०० रुपयांच्या…
काही पहिल्या salary slip च्या…
काही आईच्या हातावर पैसे ठेवण्याच्या…
आणि काही…
डुक्कराला धडक देऊनही आनंदी राहण्याच्या! 😄❤️
पहिला पगार किती होता हे कदाचित काळानुसार विसरलं जाईल…
पण त्या पहिल्या कमाईची हुरहूर, आनंद आणि अभिमान मात्र मनात कायम राहतो.
**कारण पहिला पगार हा पगार नसतो…
तो आपल्या स्वप्नांच्या दिशेने टाकलेलं पहिलं पाऊल असतो.** ❤️
तुमचा पहिला पगार किती होता?
आणि सगळ्यात महत्त्वाचं…
तुमच्या पहिल्या पगारातून तुम्ही पहिल्यांदा काय केलं होतं?
आई-बाबांसाठी काही घेतलं होतं?
स्वतःसाठी काही विकत घेतलं होतं?
की माझ्यासारखाच एखादा मजेशीर किस्सा तुमच्याही पहिल्या पगारासोबत जोडलेला आहे?
तुमची आठवण Mazi Onjal सोबत नक्की शेअर करा. ❤️
